Διαλογου και Κοινης Δρασης

Το Αριστερό Βήμα και οι επικριτές του

In Αρθρα on 02/08/2010 at 12:54 πμ

Αγαπητοί σύντροφοι,
Με έκπληξη παρακολουθούμε διάφορες αντιδράσεις που φτάνουν τα όρια των άδικων επιθέσεων τις τελευταίες μέρες κατά του Αριστερού Βήματος με αφορμή τη διοργάνωση διεθνούς συνδιάσκεψης για την κρίση και την ανατροπή της καπιταλιστικής επίθεσης (ΕΕ, ΟΝΕ, ΔΝΤ), συνδιάσκεψη στην οποία το Αριστερό Βήμα κλήθηκε και αποδέχθηκε να συμμετάσχει στο πλαίσιο και μόνο που το αφορά.

Από την πλευρά μας ως ενεργά συμμετεχόντων στη συγκρότηση του Αριστερού Βήματος, θεωρούμε ότι είναι πολιτικά επιζήμιο, όχι όμως και ανεξήγητο, το ότι οι επιθέσεις αυτές αφορμώνται από μια προκατειλημμένη και απολύτως δογματική αντίληψη για το διάλογο και την κοινή δράση ανάμεσα στις δυνάμεις της Αριστεράς. Αρχικά, ορισμένοι βιάστηκαν να διαβάλουν την πρωτοβουλία μας ως δορυφοροποίηση αγωνιστών και διανοουμένων της Αριστεράς γύρω από συγκεκριμένο κόμμα, ρεύμα ή παράγοντες του αριστερού χώρου. Όταν η πορεία των πραγμάτων κατέστησε απολύτως σαφές και στους πλέον κακόπιστους ότι κάτι τέτοιο δεν ισχύει, επινοήθηκαν τα περί «ενότητας μόνο πάνω στο πρόβλημα» (λες και η ανατροπή του μνημονίου, σύγκρουση με το ΔΝΤ και την ΟΝΕ και η διαγραφή του χρέους είναι ένα μεμονωμένο «προβληματάκι»), αγνοώντας ότι το περιεχόμενο της έκκλησής μας οριοθετεί ένα συγκεκριμένο πλαίσιο που μπορεί να στηρίξει την κοινή δράση προς όφελος των ζωντανών δυνάμεων κοινωνικής αντίστασης και ανατροπής. Άλλωστε, και ρεύματα ή παράγοντες που στάθηκαν επικριτικά απέναντι στην αν προσπάθειά μας προχώρησαν από τη δική τους πλευρά σε διακηρύξεις πρωτοβουλιών κοινής δράσης της Αριστεράς (αν και όχι με απολύτως σαφές περιεχόμενο και μορφές), γνωρίζοντας άριστα τις σοβαρότατες πολιτικές και στρατηγικές διαφορές, ιδιαίτερα για ζητήματα όπως η στάση έναντι της Ε.Ε και το ευρώ.Το ερώτημα που καλόπιστα τίθεται είναι αν οι αιτιάσεις για το Αριστερό Βήμα και τις πρωτοβουλίες του απορρέουν όντως από διαφορές ουσίας ή εκφράζουν απλώς αντανακλαστική αντίδραση σε οτιδήποτε «δεν ελέγχουμε» οργανωτικά-εν τέλει, την παμπάλαια αρρώστεια της μικρής ιδιοκτησίας, που τόσο έχει κοστίζει και εξακολουθεί να κοστίζει στην Αριστερά και το εργατικό κίνημα.

Η όποια θητεία μας στο αριστερό κίνημα μας έχει διδάξει ότι η επίκληση της σχέσης τακτικής και στρατηγικής ή απορρέει πράγματι από τις αρχές της διαλεκτικής ή αποτελεί πρόσχημα σεχταριστικών αντιλήψεων που καθηλώνουν το κίνημα στην αδράνεια και στον πρακτικισμό ανάγοντας την πολιτική σε συντεχνιακή υπόθεση. Εν προκειμένω οι όποιες αιτιάσεις περί «ρεφορμισμού» του Αριστερού Βήματος παραβλέπουν εκτός των άλλων το γεγονός ότι ο διάλογος δεν είναι παραλλαγές ενός μονολόγου –πόσο μάλλο αν αυτός ατεκμηρίωτα διεκδικεί το αλάθητο της άποψής του- αλλά προϋποθέτει αμοιβαιότητα και αναγνώριση του δικαιώματος μιας διαφορετικής άποψης, εφόσον η κοινωνικοπολιτική του βάση είναι τα αντικειμενικά συμφέροντα της εργατικής τάξης και των συμμάχων της και προωθεί την πάλη του εργατικού και γενικότερα λαϊκού κινήματος για την ανατροπή των μέτρων, διαδικασία στην οποία εντάσσεται και συμμετέχει και το Αριστερό Βήμα.

Σε κάθε περίπτωση δεν μπορεί το οποιοδήποτε συγκυριακό συμφέρον ή η οποιαδήποτε εσωτερική μικροπολιτική διαμάχη και σκοπιμότητα να οδηγεί σε συμπεράσματα που είναι τελείως έξω τόσο από τις προθέσεις όσο και από τη γενικότερη κοινωνικοπολιτική και ιδεολογική μας στάση.

Εν πάσει περιπτώσει, οι σύντροφοι που βιάστηκαν να υιοθετήσουν στάση κάθετης αντίθεσης σε οτιδήποτε επιχειρεί το Αριστερό Βήμα καλούνται να σταθμίσουν κατά πόσο δικαιολογείται πολιτικά και ηθικά η αποξένωση από ένα ευρύ σύνολο αριστερών αγωνιστών, συνδικαλιστών, διανουμένων, καλλιτεχνών και ανεξάρτητων αριστερών με γνήσια διάθεση κονωνικής προσφοράς. Από την πλευρά μας, θα συνεχίσουμε να εργαζόμαστε για το διάλογο και την κοινή δράση όλων των αριστερών δυνάμεων, με την ενθάρρυνση που μας δίνει η ανταπόκριση χιλιάδων ανθρώπων σ’αυτή την πρωτοβουλία και με την αίσθηση ότι στην ιστορική συγκυρία που ζούμε δεν περισσεύει κανείς. Το Αριστερό Βήμα θα είναι πάντα ανοιχτό και για τους επικριτές του. Άλλωστε, η ιστορία πολλών ενωτικών εγχειρημάτων στο χώρο της Αριστεράς έχει διδάξει ότι οι χθεσινοί επικριτές γίνονται, κάποτε, οι αυριανοί αμύντορες.

Συντροφικά

Γιώργος Μανιάτης
Πέτρος Παπακωνσταντίνου
Αλέξανδρος Χρύσης

Advertisements
  1. Λίγο Βήμα Διαλόγου και πολύ κοινή Αριστερή δράση στο δρόμο ΤΩΡΑ…

  2. …νομιζω οτι υπαρχει ενα ελλειμμα ΔΙΑΛΟΓΟΥ οχι μονον στην ΑΡΙΣΤΕΡΑ(που προσωπικα της δινω ευρυτερη εννοια απο τις «μαρξιστικες οργανωσεις») , αλλα και στην ελληνικη κοινωνια…
    …ενω γραφονται πολλα και ενδιαφεροντα στον Τύπο ( εφημεριδες, περιοδικά,διαδίκτυο) συχνοτατα ηχουν σαν παραλληλοι μονολογοι…
    …στα πενηντα σχεδον πια δεν εχω πολλες βεβαιότητες( π.χ. δεν δηλωνω μαρξιστης, τον ορο αριστερος τον χρησιμοποιω εχοντας γνωση του κινδυνου της καταχρησης ή της «αντιποιησης αρχης»,δεν ειμαι καθολου βεβαιος για το αν η κριση ειναι παγκοσμια καπιταλιστικη ,αν τα ποικιλα θεωρητικα κεκτημενα αφορουν ευρυτερα στρωματα περαν των λιγων «μυημενων»…).

    …καθε πρωτοβουλια διαλογου λοιπον μονον θετικη προσφορα μπορει να εχει, στην ελληνικη κοινωνια…η κοινη δραση της Αριστερας ειναι μια δυσκολη ιστορία οπως δειχνουν τα τελευταία σαραντα χρονια, και ας εχουμε επιγνωση οτι δεν υπαρχουν μαγικες ραβδοι…

    …θεωρω ομως αναγκαιο το ανοιγμα της πρωτοβουλιας σε ευρυτερους κυκλους -και καταρχην σε δυναμεις της Αριστερας οπως η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ, η σοσιαλιστικη αριστερα εκτος και εντος ΠΑΣΟΚ-ΔΗΛ. ΑΣΚΕ,montly review,ΠΑΡΟΝ,ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ,ΝΕΟ ΑΓΩΝΙΣΤΗ,ΕΛΛΗΝΕΣ ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΕΣ …με αναδημοσιευσεις κειμενων τους , και ειδικα για το ΜΝΗΜΟΝΙΟ ΤΩΝ κειμενων ΚΟΤΖΙΑ,ΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΥ,ΜΑΡΑΒΕΓΙΑ,ΡΟΥΣΣΗ καθε κυριακη στην ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ , αλλα και τη ςπροσφυγης ΔΣΑ-ΑΔΕΔΥ ΚΛΠ ΣΤΟ ΣΤΕ…
    …ΣΕ ΟΤΙ ΜΕ ΑΦΟΡΑ ΠΑΡΑ ΤΙΣ ΕΠΙΦΥΛΑΞΕΙΣ ΜΟΥ ΓΙΑ ΤΟΝ ΣΤΕΝΑ «ΜΑΡΞΙΣΤΙΚΟ» ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ ΤΟΥ ΠΛΑΙΣΙΟΥ , θα στηριξω τη πρωτοβουλια …

  3. Εάν το Αριστερό Βήμα Διαλόγου και Κοινής Δράσης είναι ένα βήμσ διαλόγου, πότε θα αρχίσει ο διάλογος; Ποιοι θα λάβουν μέρος; Μόνο τα ηγετικά στελέχη, οι Κύριοι της Αριστεράς; Εμείς, οι προλετάριοι της Αριστεράς, ενταγμένοι και ανένταχτοι, απλά θα σας παρακολουθούμε; Και τι θα συζητήσετε; Ποιος θα το αποφασίσει; Ποιο θέμα προηγείται, λογικά χρονικά; Θα συζητήσετε το λόγο που ο κόσμος της εργασίας γύρισε και συνεχίζει να γυρίζει, και μάλιστα ανεπιστρεπτί, την πλάτη στην ιστορική Αριστερά; Θα συζητήσετε εάν η ιστορική Αριστερά, κοινοβουλευτική και μή, αποχωρεί σπό το πολιτικό προσκήνιο, πεθαίνει, είναι νεκροζώντανη και εάν υπάρχει περίπτωση αυτή η θνήσκουσα Αριστερά νσ μπορέσει να αναγεννηθεί και πως;
    Είμαι κάτι παραπάνω από βέβαιος ότι στο Αριστερό Βήμα Διαλόγου δεν πρόκειται να γίνει κανένας διάλογος, δεν πρόκειται τα παραπάνω ζητήματα να συζητηθούν.
    Οι παρατητήσεις αυτές είναι άδικες επιθέσεις;
    Εάν θεωρείτε ότι είναι, τότε οι προθέσεις σας πρέπει να δουν το φως της δημοσιότητας. Και θα γίνει, την κατάλληλη στιγμή.
    Αθανάσιος Δρατζίδης – Ανωτάτη Σχολή Κακών Τεχνών (www.badarts.gr)

  4. Το Αριστερό Βήμα δεν είναι κόμμα ούτε πάει να γίνει ένα άλλο κόμμα. Ξεκινά σαν μια πρωτοβουλία αριστερών διανοουμένων προερχόμενων από όλους τους κομματικούς της σχηματισμούς και από πολλούς ανένταχτους, με δύο στόχους.
    1) Να προχωρήσει σε ένα διάλογο ( όχι μονόλογους ) για όλα τα θέματα που απασχολούν σήμερα την Αριστερά και
    2) μέσα από τις δυνάμεις του να πιέσει τα κόμματα της Αριστεράς σε κοινή δράση καθώς θεωρεί ότι αυτά που μας ενώνουν είναι πιο πολλά από αυτά που μας χωρίζουν.
    Ευγενείς οι προθέσεις και άξιες συγχαρητηρίων.
    Το θέμα είναι ότι αυτή η κίνηση πρέπει να αγκαλιασθεί από τον κόσμο. Τότε μόνο οι κομματικοί καρεκλοκένταυροι θα φοβηθούν.Εκεί πρέπει να κινηθεί η Πρωτοβουλία της οποίας οι συμμετέχοντες σε αυτή θα πρέπει να έχουν σαν πρώτο στόχο την κοινή δράση της Αριστεράς και όχι τον κομματικό τους πατριωτισμό. Πρέπει τα μέλη της Πρωτοβουλίας να λειτουργήσουν φραξιονιστικά μέσα στα κόμματα που συμμετέχουν με στόχο την προβολή και επικράτηση σε αυτά της ιδέας για την κοινή δράση της αριστεράς
    Επίσης από το ανωτέρω δελτίο τύπου μου δίνεται η εντύπωση ότι συνεχίζει να μας κατατρέχει το γεγονός ότι θέλουμε να αλλάξουμε τον κόσμο αλλά δεν έχουμε αλλάξει εμείς οι ίδιοι.
    Υπάρχουν δυνάμεις στην Αριστερά που είναι επιφυλακτικοί απέναντι σε αυτή την πρωτοβουλία ( το ΚΚΕ, τμήμα της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ, η ΚΕΔΑ και ίσως και η ΚΟΕ ) ( Παρεπιμπτόντως θεωρώ ότι παρερμηνεύθηκε η δήλωση του Λαφαζάνη. Εγώ άλλα κατάλαβα από την συνέντευξη του στον Δρόμο.) Πως θα τις αντιμετωπίσεις? Καθαρά και με διάλογο ώστε να πεισθούν ή να πείσεις τον κόσμο τους ή με δελτία τύπου όπως παραπάνω που δεν ξεκαθαρίζει ποιους εννοεί?
    Θεωρώ ότι δεν πρέπει να μασάμε τα λόγια μας αλλά όχι και να γινόμαστε και τσαμπουκάδες με το παραμικρό.
    ΚΑΙ ΚΥΡΙΩΣ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΑΥΤΗ Η ΚΙΝΗΣΗ ΝΑ ΚΑΤΕΒΕΙ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΓΙΑ ΝΑ ΜΠΟΡΕΣΕΙ ΝΑ ΦΟΒΗΣΕΙ ΤΙΣ ΗΓΕΣΙΕΣ ΚΑΙ ΝΑ ΤΙΣ ΒΓΑΛΕΙ ΑΠΟ ΤΑ ΜΑΓΑΖΑΚΙΑ ΤΟΥΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ – ΔΙΑΦΑΝΕΙΑ ΑΥΤΟ ΖΗΤΑ Ο ΚΟΣΜΟΣ
    Δημήτρης Πατσογιάννης
    Μέλος ΣΥΝ & ΣΥΡΙΖΑ

  5. Το Αριστερό Βήμα, είναι μια ελπιδοφόρα πρόταση. Δεν πρέπει όμως να συμβάλλει στην αναζοωγόνηση κανενός ΣΥΡΙΖΑ (αυτό να το ξεχάσουν όσοι σύντροφοι από το ΣΥΡΙΖΑ θα τοθελαν), ούτε θα πρέπει να αποτελέσει το μακρύ χέρι της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, ή κάποιου άλλου.

    Το ζητούμενο είναι να χτυπηθεί ο κομματικός πατριωτισμός (για την ακρίβεια να καταρρεύσει) ΟΛΩΝ των οργανώσεων -μικρών ή μεγάλων- της Αριστεράς, να τεθούν τα ζητήματα στην ουσιαστική διάσταση που θέλει να τα θέσει ο καθείς και με αυτόν τον τρόπο να γίνουν φανερές και ουσιαστικές οι πολιτικές συγκλίσεις ή/και αποκλίσεις!

    Τα επίδικα είναι πολλά: Η ΕΕ και η στάση μας απέναντι σε αυτή, η κατάσταση του συνδικαλιστικού και ευρύτερα του εργατικού κινήματος και πως συμβάλλουμε στην ανασυγκρότησή του, ο ελληνικός καπιταλισμός και η συζήτηση για την υπέρβασή του και τον σοσιαλισμό κλπ..

    • Αυτή ακριβώς είναι και η δική μου άποψη. Συζήτηση και ξεκαθάρισμα θέσεων ναι, «μετωπικές» σούπες της κακιάς ώρας όχι.

  6. Αν και πιστεύω ότι είμαι πολιτικά επαρκής, δεν κατάλαβα τα υπονοούμενα του σημειώματος των σ. Μανιάτη, Παπακωνσταντίνου και Χρύση. Και για να μην παρεξηγηθώ, εννοώ ακριβώς αυτό που γράφω και τίποτα περισσότερο ή λιγότερο. Στο κάτω κάτω στους αριστερούς απευθύνεσθε, οι οποίοι δεν είναι υποχρεωμένοι να γνωρίζουν την κάθε διαφορά που οι διάφοροι «παράγοντες» έχετε μεταξύ σας πίσω από την κουρτίνα.

    Αν είναι να «διαλογιστούμε», είναι ανάγκη ο διάλογος αυτός να είναι σαφής, συγκεκριμένος, με επιχειρήματα και συμπεράσματα. Αν θέλουμε να απαντήσουμε σε άλλες απόψεις ή ακόμη και να κάνουμε πολεμική σε αυτές (για μένα απολύτως φυσιολογικό και επιτρεπτό), τότε θα πρέπει οι απόψεις αυτές να εκτίθενται με σαφήνεια και η αντίκρουσή τους επίσης να γίνεται με σαφήνεια.

    Αυτός είναι ο διάλογος των αριστερών παραδόσεων (π.χ. Λένιν, Λούξεμπουργκ) και αυτόν τον διάλογο έχει ανάγκη η αριστερά σήμερα (και στην Ελλάδα ακόμη περισσότερο). Το αντίθετο οδηγεί σε «σούπες», «μορατόριουμ», μηχανορραφίες και πάλη μηχανισμών. Αν νομίζετε ότι ο κόσμος της Αριστεράς θα αγκαλιάσει τέτοιες ποραχτικές που έχει συχαθεί, αυταπατάσθε οικοιοθελώς.

    Και σχετικά με την απάντηση του Μπ. Γκούβα, να παρατηρήσω ότι μου φαίνεται περίεργο κανένας να βάζει τέτοια προαπαιτούμενα στη συζήτηση. Διότι, άλλο συζήτηση και άλλο πολιτική δράση (και ακόμη πιο άλλο η συνένωση σε κοινό ιδεολογικοπολιτικό σχηματισμό). Σε περίοδο όπου τα πάντα μπαίνουν υπό εξέταση, η προσπάθεια για τεχνητούς αποκλεισμούς απόψεων οδηγεί ακριβώς στο αντίθετο αποτέλεσμα από το επιδιωκόμενο: Το ξεκαθάρισμα των συμπτώσεων αλλά και των διαφορών. Στο φινάλε, η διαμόρφωση πλατφορμών μόνο σαν ζωντανή διαδικασία μπορεί να δώσει αποτελέσματα.

  7. Σύντροφοι, κάθε φορά που ο χώρος του ευρωκομουνισμού βουλιάζει, προσπαθούν να βρουν σωσίβιο στα αριστερά τους για να επιπλεύσουν. O Λαφαζάνης δήλωσε την Κυριακή 1/8/10 ότι το «Βήμα διαλόγου και κοινής δράσης της Αριστεράς» μπορεί να συμβάλει στην αναζωογόνηση του ΣΥΡΙΖΑ!!!!!
    Αυτή τη φορά δεν θα τους δώσουμε σωσίβιο!
    Η αντικαπιταλιστική αριστερά πρέπει να ξεκάθαρη γραμμή ρήξης.
    30 χρόνια η αριστερά συζητάει για το ρόλο της ΕΕ, το θέμα έχει συζητηθεί σε βάθος και έχουν αποκρυσταλλωθεί απόψεις. Είναι ολέθριο σήμερα να διαγράψουμε το θεωρητικό κεκτημένο 30 χρόνων.
    Ο διάλογος πρέπει να γίνει με ένα προωθημένο εργατικό περιεχόμενο.
    Σήμερα δεν υπάρχει η πολυτέλεια να κουβεντιάζουμε για το ρόλο της ΕΕ διότι υπάρχει επείγουσα ανάγκη να προβληθεί η γραμμή της αποχώρησης της χώρας μας και άλλων χωρών ώστε να αρχίσει η διαδικασία διάλυσης της.
    Πρέπει να επικεντρώσουμε την κουβέντα στο αναγκαίο αντικαπιταλιστικό πρόγραμμα πάλης με ορίζοντα την εργατική εξουσία και όχι να πετάμε στα σκουπίδια αυτά που με πολύ κόπο κερδίσαμε.
    Λυπάμαι αλλά πιστεύω ότι το περιεχόμενο του «βήματος διαλόγου» είναι πολύ πίσω
    από τις ανάγκες του αγώνα σήμερα και δεν υπάρχει πλέον χρόνος για πισωγυρίσματα
    Με συντροφικούς χαιρετισμούς
    Μπάμπης Γκούβας
    Ηράκλειο Κρήτης

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: