Διαλογου και Κοινης Δρασης

H AΡΙΣΤΕΡΑ ΠΟΥ ΧΡΕΙΑΖΟΜΑΣΤΕ … ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ!

In Ανακοινώσεις on 03/09/2010 at 6:24 μμ

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

Το ΠΑΣΟΚ τρέμει, πολύ φυσιολογικά, τις περιφερειακές εκλογές. Η βάση του πλήττεται άγρια από την κυβερνητική, δηλαδή την πολιτική της τρόικας, όπου μας παρέδωσε χωρίς καμία διαπραγμάτευση και στρατηγική. Ούτε οι Υπουργοί μπορούν να εξηγήσουν πώς η πολιτική που ασκούν κατ’ επιταγήν των ξένων, θα οδηγήσει τη χώρα σε κάποια διέξοδο, όχι σε μεγαλύτερες καταστροφές. Το μόνο τους επιχείρημα είναι ότι δεν υπάρχει άλλος δρόμος, για τη σωτηρία πρέπει πρώτα να πεθάνει ο άρρωστος! Η πολιτική τους κινείται στον αντίποδα του πολιτικού προγράμματος με το οποίο κέρδισαν τις εκλογές, συνιστά υφαρπαγή της λαϊκής εντολής. Στον ελληνικό λαό θάπρεπε, αυτοί που κυβερνούν εν ονόματί του, να δώσουν τουλάχιστο το δικαίωμα να αποφασίσει για την τύχη του!

Περισσότερο από το ΠΑΣΟΚ αυτή τη στιγμή, είναι όμως η λεγόμενη ριζοσπαστική αριστερά που κινδυνεύει να την πάθει στις επικείμενες εκλογές, γνωρίζοντας ιστορικής σημασίας Βατερλώ! Η βαθύτατη κρίση του πολιτικού συστήματος, κράτους και κοινωνικού σχηματισμού, αποτέλεσμα της οποίας ήταν η κρίση χρέους, θάπρεπε νάναι ιστορική ευκαιρία για τη ριζοσπαστική αριστερά, αν είχε το μυαλό και την ψυχή, τη vis vitalis να το κάνει, για να αναδιατάξει το πολιτικό σκηνικό ή τουλάχιστο να πρωταγωνιστήσει στην προσπάθεια αποτροπής των κοινωνικών και εθνικών καταστροφών. Παραδόξως, μοιάζει να πλήττεται εκείνη περισσότερο από την κρίση, ή τουλάχιστο να μην μπορεί να αποκομίσει τα κέρδη που δικαιολογημένα θα περίμενε.

Η οργή, αγανάκτηση και απελπισία που αργά αλλά σταθερά συγκεντρώνεται στα έγκατα της κοινωνίας, κινδυνεύει να διοχετευθεί σε αποχή χωρίς πολιτικό αποτέλεσμα. ‘Η, αν προκαλέσει εξέγερση, να μην οδηγήσει σε λύση. ‘Oπως άλλωστε συνέβη με τη φοβερή αλλά ολότελα μηδενιστική, ανήμπορη να παράγει διέξοδο, εξέγερση της ελληνικής νεολαίας πριν από δύο χρόνια, προειδοποίηση από τότε για τα μελλούμενα να συμβούν.

Το παράδοξο ανάμεσα στην ένταση της κρίσης και τα αποτελέσματά της για τον χώρο της αριστεράς είναι φαινομενικό. Ακριβώς γιατί η κρίση είναι τόσο βαθειά, φωτίζει ανελέητα, όχι μόνο το μικρό μέγεθος των κυβερνώντων, αλλά και την ανεπάρκεια των υπολοίπων. Η κρίση ανεβάζει δραματικά τον πήχυ των απαιτήσεων, το μέτρο κρίσης για όλες τις πολιτικές δυνάμεις, που παύουν σταδιακά να μετριούνται κυρίως με συμπάθεια, αντιπάθεια, γενικές ιδεολογικές αναφορές, και αρχίζουν, όλο και περισσότερο, να συγκρίνονται με τις δραματικές ανάγκες κοινωνίας και έθνους.

Η δυστοκία, μέχρι τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές, εξεύρεσης ενός υποψηφίου περιφερειάρχη που να συμπυκνώνει το μήνυμα της ριζοσπαστικής Αριστεράς, είναι το τελευταίο σύμπτωμα της δικής της κρίσης, της δυσκολίας και απροθυμίας της να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις των καιρών, της βάσης της και των πολύ ευρύτερων στρωμάτων, που κάποια στιγμή προ διετίας στράφηκαν προς αυτήν και αναζητούν όλο και απελπισμένα διέξοδο. Με τη σειρά της, αυτή η δυστοκία μπορεί να γίνει καταλύτης περαιτέρω διάλυσης, πολυδιάσπασης ενός ιστορικού χώρου, σύμπτωμα του ελληνικού αδιεξόδου, της αδυναμίας δηλαδή της κοινωνίας μας να παράγει την αντίσταση και τις προτάσεις που χρειάζεται για να σωθεί η χώρα, τα πολιτικά εργαλεία, ιδέες, ηγεσίες. Το μεγαλύτερο δώρο στο ΠΑΣΟΚ και το σημαντικότερο, εξ αντιδιαστολής, επιχείρημα υπέρ του, είναι η αδυναμία όλης της αντιπολίτευσης και των συνδικάτων, να παράγουν αξιόπιστο πολιτικό λόγο και αποτελεσματική, ενωτική δράση. Και μάλιστα σε μια από τις πιο κρίσιμες στιγμές της ιστορίας μας, μια στιγμή που τα πιο αδικημένα κοινωνικά στρώματα, η ραχοκοκαλιά της κοινωνίας, το έθνος ως συλλογικότητα, έχουν απελπιστική ανάγκη πολιτικών απαντήσεων στην κρίση, που να τους επιτρέψουν να ξεφύγουν από τον φαύλο κύκλο του Μνημονίου και της υποδούλωσης. Χρειάζονται δηλαδή ένα αξιόπιστο, εναλλακτικό εθνικό σχέδιο.

Οι λόγοι των δυσκολιών της αριστεράς είναι πολυσύνθετοι. Τόσο ο ΣΥΡΙΖΑ, όσο και το ΚΚΕ είχαν/έχουν μια διαπραγματευτική δομή προγράμματος, που προϋπέθετε ουσιαστικά την ευστάθεια, όχι την κρίση του συστήματος. Προτάσεις όπως η αύξηση του βασικού μισθού στα 1300 ευρώ, 100.000 νέες προσλήψεις στο δημόσιο, η περιγραφή της κρίσης χρέους ως κατασκευασμένης, σήμαιναν ότι το σύστημα μπορούσε να συνεχίσει να δουλεύει όπως δούλευε, με μια διόρθωση όμως επί το φιλολαϊκότερο και προοδευτικότερο. Προϋπέθετε το “λεφτά υπάρχουν”, μια απάτη που επέτρεψε μεν στο ΠΑΣΟΚ να κερδίσει τις εκλογές, για την αριστερά όμως μεταφράστηκε σε δραματική μείωση πολιτικής αξιοπιστίας.

¨Ωσπου να μεταρρυθμισθεί η ΕΕ, μεταρρύθμιση που προϋποθέτει μεγάλες εξεγέρσεις σε βασικές ευρωπαϊκές χώρες, ή να γίνει η παγκόσμια σοσιαλιστική επανάσταση, οι διεθνείς συνθήκες είναι αρκετά δεδομένες και πιεστικές. Για να βρεθούν τα λεφτά, να μη χτυπηθούν δηλαδή άγρια τα εργαζόμενα και πιο αδικημένα κοινωνικά στρώματα της Ελλάδας για να πληρωθούν οι δανειστές της και να διατηρηθεί η προοτική της χώρας, ο μόνος πραγματικός δρόμος ήταν αφενός μια σκληρότερη διαπραγμάτευση με την ΕΕ, αφετέρου η εσωτερική αναδιανομή εις βάρος των προνομιούχων και εν πολλοίς παρασιτικών στρωμάτων. Που είναι ασφαλώς το μεγάλο κεφάλαιο, είναι όμως και ευρύτατη μερίδα της μεσαίας τάξης.

Η διαφθορά στην Ελλάδα δεν είναι απλή παρενέργεια του καπιταλισμού, είναι ο τρόπος ύπαρξής του. Η αριστερά όμως εγκατέλειψε τον αγώνα εναντίον της στην αρμοδιότητα Τριανταφυλλόπουλου. Δεν θέλησε, πρακτικά και θεωρητικά, να αντιμετωπίσει τους ιδιαίτερους μηχανισμούς εκμετάλλευσης και απαγωγής υπεραξίας που χαρακτηρίζουν τον ελληνικό κοινωνικό σχηματισμό. Κοροϊδεύει τον εαυτό του ή την κοινωνία, όποιος ισχυρίζεται ότι μπορεί να είναι στην Ελλάδα ριζοσπάστης ή αντικαπιταλιστής, χωρίς να θίγει το πώς λειτουργούν τα νοσοκομεία, πως απονέμεται η ιατρική, χτίζονται τα αυθαίρετα, πόθεν τα εισοδήματα των μεσαίων, το όργιο της αυτοδιοικητικής διαφθοράς, ενίοτε και με συμμετοχή αριστερών δημάρχων και τόσα άλλα!

Η αριστερά προτίμησε να μην τα κακώς κείμενα, δεν πίστεψε ότι μπορεί να αντιτάξει συλλογικότητες στον έξαλλο ατομικισμό που κατέστρεψε τη χώρα, όπως δεν πίστεψε ότι μπορεί η ίδια, στη δική της μικροκλίμακα, να εμπιστευθεί την εξουσία των ηγετών και στελεχών της σε ένα δημοκρατικά οργανωμένο κίνημα, που πήγε κάποια στιγμή, από τη δύναμη των πραγμάτων, να γίνει ο ΣΥΡΙΖΑ. Που είναι η δράση της αριστεράς υπέρ των καταναλωτικών και παραγωγικών συνεταιρισμών, οι προτάσεις της για αυτοδιαχείριση της Ολυμπιακής, όταν τέθηκε το θέμα, ή για την μετατροπή του Ταχυδρομικού Ταμιευτήριου σε τράπεζα των ασφαλισμένων;

Δεύτερον, αν κάτι απέδειξε περίτρανα η κρίση, είναι ότι δεν μπορείς να κάνεις πολιτική στην Ελλάδα, χωρίς άποψη για την εξωτερική πολιτική και τη διεθνή θέση της. Ποιες είναι οι απόψεις, που είναι η δράση της αριστεράς για το σχέδιο Ανάν, τα ελληνοτουρκικά και την ένταξη της Τουρκίας, τις σχέσεις με τη Ρωσία και την Κίνα, την επικείμενη μετατροπή της χώρας σε προτεκτοράτο μιας κυρίως αμερικανικής, βρετανικής, εβραϊκής παγκοσμιοποίησης και του Ισραήλ; Πόσες ουσιαστικές πρωτοβουλίες πήρε σε ευρωπαϊκό επίπεδο για την συγκρότηση μιας πανευρωπαϊκής πολιτικής απάντησης στην επίθεση του διεθνούς χρηματιστικού κεφαλαίου στο ευρωπαϊκό κοινωνικό κράτος μέσω της Ελλάδας; Οι Ευρωπαίοι όλο και περισσότερο ασφυκτιούν μέσα στο Μάαστριχτ. Αλά το όχι στην Ευρώπη των τραπεζών, δυσκολεύεται να μετατραπεί σε συγκεκριμένα θετικά μεταβατικά συνθήματα, δηλαδή συνθήματα που να φαίνονται αρκούντως λογικά στους εργαζόμενους και αρκούντως δύσκολα στα όργανα των τραπεζών που διοικούν την Ευρώπη.

Για να μην αυτοδιαλυθεί σε απωθητικούς “εμφύλιους της καρέκλας”, να γίνει πόλος έλξης των ευρύτατων στρωμάτων που αναζητούν απελπισμένα λύση, η Αριστερά οφείλει να απαντήσει με πολύ μεγαλύτερη σοβαρότητα και ουσιαστικό, όχι βερμπαλιστικό ριζοσπαστισμό στα προβλήματα της κοινωνίας. Δεν μπορεί τα στελέχη της να δείχνουν ότι ενδιαφέρονται πολύ περισσότερο για το ατομικό τους μέλλον απότι για την οργάνωση του αγώνα του ελληνικού λαού, ούτε να μας προτείνουν τη φυγή σε ένα απροσδιόριστο χιλιαστικό “σοσιαλιστικό μέλλον”.

Η επιλογή των προσώπων μεγάλη πολιτική σημασία. Θα ήταν ασφαλώς προτιμότερο να είναι πρόσωπα που να εκφράζουν την αντίσταση στην πολιτική του ΠΑΣΟΚ, όπως οι τρεις βουλευτές που καταψήφισαν το Μνημόνιο. Σε μια χώρα πάντως με το επίπεδο αμοιβαίας αλληλοεξαπάτησης της Ελλάδας, το ήθος είναι καθεαυτό μεγαλύτερη πολιτική αξία από οποιεσδήποτε πολιτικές θέσεις. Ο κόσμος δεν αποστρέφεται τον δικομματισμό αναζητώντας αριστερές ίντριγκες ή αριστερά λαμόγια! Η βάση της αριστεράς δεν υπάρχει για να συνεχίζουν οι ηγέτες της την καρριέρα τους. Χρειάζεται καθαρούς ανθρώπους, που να αντιπαραθέτουν έμπρακτα τη δική τους ηθική και προσωπική στάση ζωής στον πολιτισμό της ρεμούλας, της απάτης, της κοροϊδίας που κατέστρεψε τη χώρα και άφησε ανυπεράσπιστη την κοινωνία μας. Μόνο πάνω σε άλλο ήθος, σε άλλη ηθική, μπορεί να θεμελιωθεί ένα νέο πολιτικό διάβημα.

Δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα gremistis.blogspot.com

Advertisements
  1. ΣΥΜΦΩΝΩ !!!!
    Θα προτεινω και εδω το εξης θεμα αιχμης «ΠΑΙΔΕΙΑ»!!!!!!!!!!!!!
    Οποιες και ναναι οι οφειλες σε δανειστες και κερδοσκοπους…
    Οποιες και ναναι οι αναγκες για περικοπες….
    Οποιες και ναναι οι αναγκες ξεπουληματος ΔΕΚΟ Η «ΦΙΛΕΤΩΝ»….
    Οσο πουλημενοι η εκτος πραγματικοτητος και ναναι οι διαχειριστες της κρισης….
    οσο..οσο…κλπ…
    κανενας δεν νομιμοποιειται να διαλυσει τη δημοσια δωρεαν ΠΑΙΔΕΙΑ.!!!! και εδω δεν γινεται μονο ξεπουλημα στους ιδιωτες…γινεται κατι πιο επικινδυνο και απανθρωπο-φασιστικο!!!!!
    Αν στη ΓΕΡΜΑΝΙΑ καιγανε τα βιβλια…. σημερα επιχειρουν να ΚΑΨΟΥΝ ΤΟΝ ΕΓΚΕΦΑΛΟ των μικρων μαθητων.
    Η φραση ΛΟΒΟΤΟΜΗ σε παγκοσμια κλιμακα νομιζω αποδιδει πληρως το νοημα!!!!!
    Χωρις να υποτιμω – καθολου μαλιστα – αλλα ζητηματα….πιστευω οτι
    ηρθε ο καιρος για το «114» η το «15%»αυτης της γεννιας!!!!!!!!!
    Προκειται για ωριμο και κατανοητο αιτημα που αγκαλιαζει την πλειψηφια του Ελληνικου Λαου που δημιουργει συμμαχιες της εργατικης ταξης με ολα σχεδον τα στρωματα η μορφωματα που πλητονται σημερα απο την επιθεση …..
    Καθηκον της διανοησης , των μορφωμενων ανθρωπων ειναι να αναδειξουν τους στοχους και να οπλισουν με επιχειρηματα τους εργαζομενους τη νεα γεννια και τις οργανωσεις τους να διεκδικουν και να ξερουν τι ειναι αυτο που θελουν!!!!!
    ΑΥΤΟ νομιζω πως ειναι και το καθηκον της Αριστερας σημερα ωστε να βρεθει διεξοδος που θαχει ευνοικα αποτελεσματα για το λαο και τη χωρα ολη αυτη η συσσωρευμενη οργη και αγανακτιση .
    Ολοι γνωριζουμε πως το ξεσπασμα θα γινει!!!! και οταν λεω ολοι προφανως υπολογιζω την αρχουσα ταξη που βεβαιως σχεδιαζει να διοχετευση την οργη σε φασιστικα καναλια…αν δεν βρει μπροστα της
    οργανωμενο λαικο κινημα…αν δεν ….εγω τουλαχιστον ειμαι σιγουρος οτι θα το πετυχει!!!!!!
    ——————————————————————-
    Ποιο ακριβως θαναι συνθημα δεν μπορω να πω…
    σιγουρα ομως πρεπει
    -να καταδικαζει τα σχεδια για λεηλασια της δημοσιας εκπαιδευσης
    -να ξεσκεπαζει τον χαρακτηρα των μετρων που μετατρεπουν τα παιδια μας σε αβουλα οντα (και μαλιστα δια βιου χωρις μαθηση και κριση..)
    -να απαιτει γεναια και χωρις ορους χρηματοδοτηση γιατι διαφορετικα
    υπονομευεται το μελλον της νεολαιας και της χωρας
    …..ΕΛΠΙΖΩ να μπαινει στο διαλογο ενα λιθαρακι με τουτες τις σκεψεις….
    ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ !

  2. ….το κειμενο του ΔΗΜΗΤΡΗ Κ. , εντασσεται με το τροπο του στη συζητηση που γινεται στο χωρο της ευρυτερης αριστερας και προσπαθει να αποτιμησει τη μεχρι τωρα πορεια των οποιων αγωνων μετα το ΜΝΗΜΟΝΙΟ οσο και τις πιθανες λυσεις για το μελλον…
    …τα ελλειμματα στρατηγικης και τακτικης στα διαφορα αριστερα σχηματα ειναι κατι παραπανω απο εμφανη…εκεινο που κανει εντυπωση ομως σε μενα ειναι η παρακαμψη της πολυχρονης εμπειριας αγωνων και επεξεργασιων της ευρωπαικης αριστερας -και ιδιαιτερα του ευρωκομμουνιστικου ρευματος ( ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΤΟΥ ΔΗΜΟΚΡΤΙΚΟΥ ΔΡΟΜΟΥ)…
    …ΕΤΣΙ Ο ΠΕΤΡΟΣ ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ στο γνωστο αρθρο επιστρεφει στον ΛΕΝΙΝ ΚΑΙ ΣΤΟ ΝΕΓΚΡΙ, ο ΣΤΑΘΗΣ ΚΟΥΒΕΛΑΚΗΣ στη τακτικη του παρατεταμενου λαίκου πολεμου του ΜΑΟ-ΤΣΕ-ΤΟΥΝΓΚ , Ο ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΡΙΖΑΣ στο προσφατο φυλλο του ΔΡΟΜΟΥ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ τονιζει οτι στα αντιμνημονιακα μπλοκ οπως και στα στενοτερα αντινεοφιλελευθερα πρεπει να εξασφαλιζεται η ηγεμονια της «εργατικης ταξης»…

    …νομιζω ομως οτι τα πραγματα ειναι απλουστερα…»αντιμνημονιακο μετωπο» δεν μπορει να υπαρξει…μπορει να υπαρξει δημοψηφισμα και ακυρωση του μνημονιου με τη λαίκη ψηφο… τοτε προφανως μπαινει το ερωτημα ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΗ ΛΥΣΗ ; …ΕΚΛΟΓΕΣ ΚΑΙ ΝΕΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ; …αν η αριστερα δεν εχει σαφη προταση διαπραγματευσης με αλλες πολιτικες δυναμεις και κυριως το ΠΑΣΟΚ η το διαδοχο σχημα του για ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΗ ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΗ ΛΥΣΗ μπορει να φαντασιωνεται ΕΝΑΝ «ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΟΚΤΩΒΡΗ Η ΔΕΚΕΜΒΡΗ» -ειτε «ΕΝΑΝ ΠΑΡΑΤΕΤΑΜΕΝΟ ΛΑΪΚΟ ΠΟΛΕΜΟ» ειτε ενα «ειρηνικο ανταρτικο πολεων» Ή ΕΝΑ ΝΕΟ ΕΑΜ…ΚΑΙ ΣΤΗ ΠΡΑΞΗ ΝΑ ΓΙΝΕΤΑΙ ΔΕΚΑΝΙΚΙ ΕΙΤΕ ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ ΕΙΤΕ ΤΗΣ ΝΔ…

    …Αυτο που αχνοφαινεται στις γραμμες του ΔΗΜΗΤΡΗ Κ. ΕΙΝΑΙ Η ΑΝΑΓΚΗ ΕΝΟΣ ΝΕΟΥ ΕΘΝΙΚΟΥ-ΛΑΊΚΟΥ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟΥ ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ οπου τα υπαρχοντα σχηματα της αριστερας οφειλουν να συγκλινουν με βαση και σαφεις προγραμματικες επεξεργασιες οσο και με κινηματικες δρασεις…ετσι μπορειο να καλυφθει και το κενο που επισημαινουν αρκετοι φιλοι : ΑΝ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΜΙΑ ΣΑΦΗΣ ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΗ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ και οι επιμερους κοινωνικοι αγωνες θα ειναι ευαλωτοι…

  3. Σωστές σκέψεις.Η κρίση έχει και την καλή της πλευρά.Διαλύει το ομιχλόδες τοπίο της Αριστερας και δίνει δυνατότητες για κάτι άλλο.
    Η ψυχή της Αριστεράς είναι οι πραγματικοί Μαρξιστές.
    Πρωτα όμως χρειάζεται το ήθος.
    Μετά ρεαλιστική τακτική πάνω στα άμεσα προβλήματα και προτάσεις σύγχρονες συνδιασμένες με στρατηγική για Σοσιαλισμό με Δημοκρατία.
    Λίγα λόγια και περισσότερα έργα.
    Να ακούσω και άλλες τέτοιες φωνές.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: